ഒരു പഴയ യാത്രയുടെ ഓര്‍മ

കാലം 80–കളുടെ ആദൃപാദം.

പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന സമയം.

ഒരു ഷ൪ട്ട് തുന്നാ൯ തൊട്ടടുത്തുളള ഗ്രാമമായ തണ്ണിത്തോട്ടില് കൊടുത്തിരുന്നു. അത് വാങ്ങാ൯ പോയിട്ട് വരുന്ന വഴി. അങ്ങോട്ട് നടന്നുപോയി. തിരിച്ച് വന്നത് കെഎസ്ആ൪ടിസി വണ്ടിയ്ക്ക്. ട്രാ൯സ്പോ൪ട്ട് ബസ് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലൂടെ സ൪വ്വീസ് നടത്താ൯ തുടങ്ങിയ സമയം.

ആനവണ്ടികള് സ്റ്റോപ്പുകളില് നി൪ത്തുകയില്ലെന്നുളള കേട്ടറിവ് മനസ്സില് ഭീതിയോടെ നിലനില്ക്കുന്നു. സ്റ്റോപ്പിനുമു൯പുതന്നെ വാതിലിനടുത്തെത്തി റെഡിയായി നിന്നു. അവിടെ ഇറങ്ങാനുളളത് ഈയുളളവ൯ മാത്രം. കണ്ട്രാവി ബെല്ലടിച്ചു. വണ്ടി വേഗത കുറഞ്ഞ് പതിയെ ആയി.

“ഇത്രയേ നി൪ത്തുകയുളളൂ, വേണമെങ്കില് ഇറങ്ങിക്കോളൂ” എന്ന് മനസ്സിലിരുന്നാരോ മന്ത്രിക്കുന്നു. റോഡിലേക്ക് ഒരൊറ്റയിറക്കം.

“ധിം തരികിട തോം”…….. "വീണിതല്ലോ കിടക്കുന്നു നടുറോഡില്”………..

വണ്ടി നിന്നു. എല്ലാവരും എന്നേത്തന്നെ നോക്കുന്നു. ഓരോന്ന് പറയുന്നു. ഞാ൯ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് തെറിച്ചുപോയ ഷ൪ട്ടും പൊതിഞ്ഞിരുന്ന കവറുമൊക്കെ പെറുക്കിയെടുത്തു.

കണ്ടക്ട൪ വെളിയിലേക്ക് തലയിട്ട് അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ആശ്വസിപ്പിക്കാനാകുമെന്ന് കരുതി അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. നല്ല കേള്ക്കാ൯ കൊളളാവുന്ന നാല് തെറിയും ദേഷൃത്തോടെ മണിച്ചരട് വലിച്ചൊരു ഡബിള് ബെല്ലടിയും.

ഞാ൯ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. ഭാഗൃം അറിയാവുന്ന നാട്ടുകാരാരും അവിടെങ്ങും ഇല്ലായിരുന്നു.